Greenjang นักล่า OnePiece

ขอระบายความเครียด ความรำคาญ ความเศร้า ในบล๊อกก็แล้วนะ

ระบายครั้งที่ 1 หลานบ้าเอ๋ย

น่าเบื่อที่จะต้องมาเลี้ยงหลานจอมกวนโอ๊ย ต้องทนไปวันๆ หารู้ไม่ว่าตัวเราในตอนนี้น่ะ

สามารถฆ่าคนได้คนๆหนึ่งเลยนะ อารมณ์ไม่สุขแล้วเฟ้ย ไอ้หลานบ้า เดี๋ยวอีหน่อยได้มี

ข่าวหน้าหนึ่งว่า เด็กมัธยมปี 2 ฆ่าเด็กอายุสามขวด อย่างเลือดเย็น แน่ๆ ละแล้ววันนี้เอง

ค่ะที่เราทนไม่ได้ เลยดีดหน้าผากน้องซะเลย อิหลานบ้า เหตุเพราะหลานบ้าคนนี้ เอา

เท้ามาเหยียบตัวดิฉันค่ะ ทนไม่ได้ และอีกเหตุผลคือ หลานคนนี้แหละที่ เอาตัวลูฟี่กะช๊อปเปอร์ไป

กรี้ด.... จะฆ่าตายๆ เดี๋ยวตัวเรานี้แหละจะฆ่ามกศพ (ท่าแม่ของอิหลานบ้าไม่มาอยู่ข้างหลังนะ)

และแล้วก็โดนด่า หาว่า หลานไม่ได้ทำอะไรให้เรา (แล้วไอ้รอยเขียวๆบนตัวฉันจะว่ายังไงยะ)

สรุปก็คือ นั่งร้องไห้ น้ำตาไหลอยู่หน้าจอคอมเปิดบล๊อกคนอื่นอ่าน เกือบทุกๆวัน (อ่านให้หายเศร้า)

ระบายครั้งที่ 2 เบื่อครูที่สอน เหมือนไร้ จัน - ยา- บัน 

อย่าว่ากันเลยนะ เบื่อครูที่สอนวิชาคอมมากมาย เหตุเพราะ เราแค่ให้เพื่อนยืมหนังสือวิชาคอมไปอ่าน

ครูเขาเลย ยืดไว้ น่ารำคาญ วันนั้นก็เลยหาว่าเราไม่ได้เอาหนังสือ เครียดค่ะ เครียดจริงๆ ไม่รู้ว่า ชีวิต

ตัวเราจะมีอะไรดีๆบ้างเนี่ย จริงๆก็อยากจะเอาคัดเตอร์ชอกหัวเราเองให้ตาย เหมือนกัน แต่ว่าในตอนนั้น

มันไม่มีคัดเตอร์ให้น่ะสิ เฮ้อ... เครียด

สรุป คือ นั่งร้องไห้อยู่หลังโรงเรียนค่ะ

ระบายครั้งที่ 2 ถ้าจะเขียนจดหมายลาตาย

ถ้าจะเขียนจดหมายลาตายล่ะก็ ขอเขียน แช่งก่อนเลย ไอ้เวร อยากตายๆไปซะ เจอปัญหามาเยอะ น่ารำคาญ

ดูโดจินวายไม่เป็นสุข ทำอะไรก็เป็นทุกข์ นี้แหละนะ ชีวิตที่เราอยู่ไปก็เหมือนขยะรกโลก เศร้าจริงๆ

จดหมายลาก่อนตายใน 10 วิ

ปล. รักเพื่อนๆทุกคนที่รู้จักเรานะ

ปล. อิหลานบ้า

ปล. ไอ้พี่บ้า

ปล. รักพ่อแม่นะ

ปล. รักชาว EXTEEN ทุกคน

กรุณายืนไว้อาลัย 10 วิค่ะ

ขอบคุณค่ะ